Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος

ΑΦΙΕΡΩΜΑ 3ου ΓΥΜΝΑΣΙΟY  ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ AΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ

 

-Παππού, θα ήθελα να σου πάρω μια συνέντευξη για την περίοδο που κάπνιζες. Πόσων  χρονών ξεκίνησες το κάπνισμα;

-Ξεκίνησα να καπνίζω από 16 χρονών, όταν δούλευα στα καράβια.

-Πόσα πακέτα κάπνιζες την ημέρα περίπου;

-Ξεκίνησα από ένα πακέτο αρχικά την ημέρα, μέχρι που έφτασα να καπνίζω τρία πακέτα άφιλτρα.

-Ποιες ήταν οι αντιδράσεις της οικογένειάς σου;

-Η γυναίκα μου με γνώρισε καπνιστή, όπως και τα παιδιά μου. Φρόντιζα να μην καπνίζω μέσα στο σπίτι, αλλά η μυρωδιά από το σώμα μου και τα ρούχα μου, τους ενοχλούσε ιδιαίτερα,   προπάντων όμως  ο βήχας που είχα κατά τις βραδινές ώρες.

-Ποιες ήταν οι συνέπειες στην υγεία σου;

-Αρχικά αισθανόμουνα πολλή κούραση, λαχάνιαζα εύκολα με τις δουλειές που έκανα, είχα πολλά νεύρα, όταν δεν κάπνιζα, ενώ τις ημέρες που έκανα πολλά τσιγάρα ζαλιζόμουνα αρκετά. Επίσης,  στην ηλικία των 45 χρονών ο οργανισμός μου αντέδρασε πολύ άσχημα. Έπαθα αλλεργία στο τσιγάρο και στον καπνό του, με αποτέλεσμα τα άκρα μου να πάψουν να αιματώνονται και να πάθω σηψαιμία. Το πιο τραγικό ήταν ότι αρχικά δεν το είχα καταλάβει. Έκανα άπειρες εξετάσεις για να βρούμε τι είχα και κατά την διάρκεια των εξετάσεων εγώ συνέχιζα να καπνίζω. Ανακαλύφθηκε τυχαία από έναν ιατρό, σωτήρα μου,  όταν είδε μέσα στην τσέπη του πουκαμίσου μου τα τσιγάρα και με ρώτησε αν καπνίζω… Μέχρι εκείνη την στιγμή πόναγα τόσο πολύ,  που δεν μπορούσα να κοιμηθώ και να περπατήσω. Κάπνιζα όμως,  γιατί ήμουνα εθισμένος .

-Μετά από αυτό το σημείο τι έγινε;

-Με έβαλαν εσπευσμένα για χειρουργείο, όπου μου έκαναν καθαρισμό στα άκρα μου, στα  δάχτυλα ποδιών και χεριών. Αυτή τη στιγμή λείπουν κάποια κομμάτια από τα χέρια και τα πόδια μου. Έκοψα μέσα σε μία μέρα το κάπνισμα. Σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού δεν έπρεπε ούτε να μυρίζω τον καπνό του. Εγώ βέβαια δεν τον πίστεψα αρχικά και συνέχιζα να βρίσκομαι σε χώρους που κάπνιζαν φίλοι μου  χωρίς εγώ να καπνίζω. Ο οργανισμός μου αντιδρούσε και σε αυτό! Πόναγαν τα χέρια και τα πόδια μου αρκετά. Μέχρι που κατάλαβα ότι έπρεπε να είμαι πολύ προσεκτικός.

-Σου λείπει το τσιγάρο;

-Μπορώ να σου πω ότι τώρα μετά από 25 χρόνια που απέχω από το κάπνισμα άρχισε να μου λείπει αρκετά τα τελευταία χρόνια όλο και πιο έντονα. Είναι φορές που θέλω τόσο πολύ να κάνω ένα τσιγάρο. Μου έρχεται η μυρωδιά του στη μύτη μου,  χωρίς κανένας να καπνίζει γύρω μου. Όμως σκεπτόμενος τι πέρασα, δεν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψω σε μια συνήθεια που με σκοτώνει.

-Παππού,  δώσε μας ένα μήνυμα σχετικά με το κάπνισμα!

-Εγώ λοιπόν περισσότερο από τον καθένα θα πω:

ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ !!!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ  ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ,

Α΄ Τάξη  3ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ  Αγίου Νικολάου,  

Πρόγραμμα «ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΝ ΤΑΞΕΙ»

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
Κύλιση στην Αρχή