Ενότητα 7: Ένας στοργικός ηγέτης

 

Τάξη Β, ενότητα 7η

 

Αρχαίο κείμενο

Μετάφραση

1

Ἅπαντες πιστάμεθα ὅτι Ἀγησίλαος,

Όλοι ξέρουμε καλά ότι ο Αγησίλαος,

2

ὅπου ετο τὴν πατρίδα τι ὠφελήσειν,

όπου πίστευε ότι θα ωφελούσε σε κάτι την πατρίδα,

3

ο πόνων φίετο,

ο κινδύνων φίστατο,

δεν έπαυε να μοχθεί,

δεν απέφευγε τους κινδύνους,

4

ο χρημάτων φείδετο,

οὐ σῶμα, οὐ γῆρας προφασίζετο,

δε λυπόταν τα χρήματα,

δεν προέβαλλε ως δικαιολογία ούτε το σώμα, ούτε τα γηρατειά,

5

ἀλλὰ καὶ ἐνόμιζε τοῦτο ἔργον βασιλέως ἀγαθοῦ,

αλλά θεωρούσε ότι και αυτό είναι έργο του καλού βασιλιά,

6

τὸ ποιεῖν τοὺς ἀρχομένους ὡς πλεῖστα ἀγαθὰ.

δηλαδή να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερα καλά στους υπηκόους του.

7

Ἐν τοῖς μεγίστοις δὲ φελήμασι τῆς πατρίδος

Και στις μεγαλύτερες ωφέλειες της πατρίδας,

8

κα τόδε γ τίθημιαὐτοῦ,

και αυτό εδώ του συγκαταλέγω,

9

ὅτι δυνατώτατος ὤν ἐν τῇ πόλει

ότι αν και ήταν ο πιο ισχυρός στην πόλη,

10

φανερς ν μάλιστα λατρεύων τοῖς νόμοις.

φανερά υπηρετούσε σε μεγάλο βαθμό τους νόμους.

11

Τςγὰρνθέλησενπειθεν

Γιατί ποιος θα ήθελε να μην υπακούει,

12

ὀρῶν τὸν βασιλέα πειθόμενον; […]

βλέποντας το βασιλιά να υπακούει;

13

Ὃς καὶ πρὸς τοὺς διαφόρους ἐν τῇ πόλει

Αυτός και στους πολιτικούς του αντιπάλους στην πόλη

14

προσεφέρετο ὥσπερ πατὴρ πρὸς παῖδας.

παραστεκόταν όπως ακριβώς ο πατέρας στα παιδιά του.

15

λοιδορετο μὲν γὰρ ἐπὶ τοῖς μαρτήμασιν,

Κατηγορούσε, από τη μια, (τους πολίτες) όταν έκαναν σφάλματα,

16

τίμα δ’ εἴ τι καλὸν πράττοιεν,

ενώ, από την άλλη, τους τιμούσε αν έκαναν κάτι καλό,

17

παρίστατο δ’ εἴ τις συμφορὰ συμβαίνοι,

και τους παραστεκόταν αν συνέβαινε κάποια συμφορά,

18

ἐχθρὸν μὲν οὐδένα γούμενος πολίτην,

χωρίς να θεωρεί κανένα πολίτη εχθρό,

19

ἐθέλων δὲ ἐπαινεῖν πάντας,

αλλά θέλοντας να τους επαινεί όλους,

20

νομίζων δὲ κέρδος σῴζεσθαι πάντας,

θεωρώντας κέρδος να σώζονται όλοι,

21

ζημίαν δ τιθες ε κα μικροξιος πόλοιτο.

και ζημιά αν κάποιος, έστω και ανάξιος, χανόταν.

 

 

Παράλληλο κείμενο

 

 

Αρχαίο κείμενο

Μετάφραση

1

Ἦν δέ τις Ἀπολλοφάνης Κυζικηνός,

Ήταν και κάποιος Απολλοφάνης από την Κύζικο,

2

ὃς καὶ Φαρναβάζῳ ἐτύγχανεν ἐκ παλαιοῦ ξένος ὢν

ο οποίος τύχαινε να είναι και φίλος από φιλοξενία με το Φαρνάβαζο από παλιά

3

καὶ Ἀγησιλάῳ κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἐξενώθη.

και εκείνο το χρόνο έγινε φίλος με τον Αγησίλαο.

4

Οὗτος οὖν εἶπε πρὸς τὸν Ἀσίλαον

Αυτός, λοιπόν, είπε στον Αγησίλαο

5

ὡς οἴοιτο συναγαγεῖν ἂν αὐτῷ Φαρνάβαζον εἰς λόγους περὶ φιλίας.

πως θεωρούσε ότι θα μπορούσε να φέρει σε αυτόν το Φαρνάβαζο για συνομιλίες σχετικά με σύναψη φιλίας.

6

Ὡς δ' ἤκουσεν αὐτοῦ,

Όταν το άκουσε,

7

σπονδὰς λαβὼν καὶ δεξιὰν

αφού έκαναν συμφωνίες και χειραψία

8

παρῆν ἄγων τὸν Φαρνάβαζον

εἰς συγκείμενον χωρίον,

εμφανίστηκε οδηγώντας το Φαρνάβαζο στο συμφωνημένο τόπο,

9

ἔνθα ἀνέμενον δὴ Ἀγησίλαος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν τριάκοντα

όπου περίμεναν ο Αγησίλαος και οι τριάντα στρατιώτες που ήταν μαζί του

10

χαμαὶ ἐν πόᾳ τινὶ κατακείμενοι·

καθισμένοι κάτω στο χορτάρι·

11

ὁ δὲ Φαρνάβαζος ἧκεν ἔχων στολὴν πολλοῦ χρυσοῦ ἀξίαν.

Και ο Φαρνάβαζος είχε έρθει φορώντας ενδυμασία που άξιζε πολύ χρυσάφι.

12

Ὑποτιθέντων δὲ αὐτῷ τῶν θεραπόντων ῥαπτά,

Αφού οι υπηρέτες τοποθέτησαν για αυτόν κάτω κεντητά μαξιλάρια

13

ἐφ' ὧν καθίζουσιν οἱ Πέρσαι μαλακῶς,

πάνω στα οποία κάθονται οι Πέρσες στα μαλακά,

14

ᾐσχύνθη ἐντρυφῆσαι,

ντράπηκε για τον τρυφηλό (=πολυτελή) τρόπο ζωής του,

15

ὁρῶν τοῦ Ἀγησιλάου τὴν φαυλότητα·

βλέποντας την απλότητα του Αγησίλαου·

16

κατεκλίθη οὖν καὶ αὐτὸς ὥσπερ εἶχε χαμαί.

κάθισε, λοιπόν, κι αυτός κάτω, όπως ακριβώς ήταν.

17

Καὶ πρῶτα μὲν ἀλλήλους χαίρειν προσεῖπαν,

Και πρώτα αντάλλαξαν χαιρετισμό,

18

ἔπειτα τὴν δεξιὰν προτείναντος τοῦ Φαρναβάζου ἀντιπρούτεινε καὶ ὁ Ἀγησίλαος.

έπειτα, όταν πρότεινε ο Φαρνάβαζος το δεξί χέρι, το πρότεινε με τη σειρά του και ο Αγησίλαος.

19

Μετὰ δὲ τοῦτο ἤρξατο λόγου ὁ Φαρνάβαζος·

Μετά από αυτό, άρχισε να μιλάει ο Φαρνάβαζος·

20

καὶ γὰρ ἦν πρεσβύτερος.

γιατί ήταν μεγαλύτερος στην ηλικία.

 

Ερωτήσεις κατανόησης

 

1. Τι θεωρούσε καθήκον του σωστού πολιτικού ο Αγησίλαος σύμφωνα με τον Ξενοφώντα;

Ο Αγησίλαος θεωρούσε καθήκον του σωστού πολιτικού να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερα καλά στους υπηκόους του. Για αυτό το λόγο δεν έπαυε ποτέ να μοχθεί, ούτε απέφευγε τους κινδύνους, ούτε λυπόταν τα χρήματα, ούτε ποτέ πρόβαλλε ως δικαιολογία το σώμα ή τα γηρατειά, αλλά πάντα κοπίαζε για να ωφελήσει την πατρίδα.

2. Πώς συμπεριφερόταν ο Αγησίλαος στους συμπολίτες του; Τι είδους σχέση επιδίωκε να δημιουργήσει μαζί τους;

Ο Αγησίλαος κατηγορούσε τους πολίτες όταν έκαναν σφάλματα, ενώ τους τιμούσε αν έκαναν κάτι καλό και τους συμπαραστεκόταν αν τους συνέβαινε κάποια συμφορά. Δε θεωρούσε εχθρό του κανένα πολίτη και ήθελε να τους επαινεί όλους. Θεωρούσε κέρδος να σώζονται όλοι, ενώ ζημιά αν κάποιος, έστω και ανάξιος, χανόταν. Συμπεριφερόταν σε όλους με στοργή και δικαιοσύνη, ακόμα και στους πολιτικούς του αντιπάλους. Με τη συμπεριφορά του αποτελούσε παράδειγμα προς μίμηση. Η σχέση που επιδίωκε να δημιουργήσει με τους πολίτες του ήταν πατέρα προς τα παιδιά του.

 

Παράλληλο κείμενο

Ποιος, κατά τη γνώμη σας, είναι ο κοινός θεματικός άξονας ανάμεσα στο απόσπασμα και το κείμενο της Eνότητας;

Και στα δύο κείμενα προβάλλεται ο Αγησίλαος ως πρότυπο ηγέτη και επαινείται ο χαρακτήρας και η στάση ζωής του. Και τα δύο κείμενα τονίζουν ότι ο Αγησίλαος, αν και βασιλιάς, δεν ξεχωρίζει τον εαυτό του από τους υπόλοιπους πολίτες της Σπάρτης. Ο τρόπος ζωής του αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλους. Εφαρμόζει στη ζωή του τις αρχές της απλότητας, της ισότητας και της δικαιοσύνης.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Ρουμπελάκη Ανθή

Καθηγήτρια φιλόλογος ,τοποθετήθηκε οργανικά στο 3ο Γυμνάσιο το σχολικό έτος 2010-2011

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
Κύλιση στην Αρχή